Harry Potter and the Cursed Child van J.K. Rowling, Jack Thorne en John Tiffany || Review

tumblr_oblfk3wgEk1qbzzx7o1_540

Donderdagavond was het dan eindelijk zover. Na het uitstellen, zenuwen en fangirlen begon ik dan eindelijk met het laatste Harry Potter boek: Harry Potter and the Cursed Child. Doordat ik, vanwege de spoilers, geen samenvattingen of iets heb opgezocht op het internet, had ik géén idee wat me te wachten stond (behalve dan dat het om een script van een toneelstuk ging). Desondanks had ik ontzettende zin om eindelijk weer in de magische wereld van Harry Potter te duiken, maar was tegelijkertijd ook verschrikkelijk bang voor een grote teleurstelling. [MASSIVE SPOILERS AHEAD]

Nou een grote teleurstelling werd het gelukkig niet! Het was even switchen tussen proza en toneel, maar doordat ik voor mijn studie veel toneelstukken heb moeten lezen, zat ik er gelukkig al gauw in. Dat moest ook wel, want waar ik had verwacht dat het langzaam op gang zou komen, werden er enorme tijdsprongen gemaakt. Albus, de zoon van Harry, heeft er namelijk in scene 4 alweer drie jaar op Howarts op zitten. Jammer, ik had graag wat meer van de lessen, feestdagen en smulfestijnen op Hogwarts herbeleefd.

Oké, ik zal eerst even een korte samenvatting van het verhaal geven. Het verhaal begint 19 jaar na het einde van Harry Potter and the Deathly Hallows en gaat over de tweede zoon van Harry Potter, Albus. Albus wordt in zijn eerste jaar op Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry ingedeeld in Slytherin (waar overigens niks mis mee is, al zeg ik, een slytherin, het zelf). Hij blijkt al gauw een buitenbeentje te zijn, in tegenstelling tot zijn beroemde vader. In de jaren die voorbij gaan, keert Albus Potter zich steeds meer naar binnen toe en heeft uiteindelijk nog maar één vriend, Scorpius. Scorpius is eveneens een buitenbeentje, vooral door het gerucht dat Voldemort zijn vader zou zijn. Nu hoor ik je denken: Voldemort is toch verslagen aan het eind van de Harry Potter series? Hij is toch dood? Ja, hij is nog steeds dood. Men heeft alleen het vermoeden dat de moeder van Scorpius met een zogenaamde Time Turner terug in de tijd is gegaan en zo Voldemort heeft weten te strikken om een kind bij haar te verwekken. Ja, nogal vergezocht niet?

De Time Turner is in het vervolg van het verhaal een heel belangrijk voorwerp. Doordat Albus zich buitengesloten voelt, wil hij iets goeds doen. Hij wil, met een Time Turner, terug in de tijd reizen, om Cedric Diggory te redden. (Cedric Diggory: de jongen die samen met Harry Potter Hogwarts vertegenwoordigde op de Triwizard Tournament in 1994-1995, maar helaas tijdens de laatste opdracht door Voldemort vermoord werd. Zie Harry Potter and the Goblet of Fire) De eerste keer dat Albus, samen met Scorpius, terugreist in de tijd, mislukt zijn missie: Cedric is in de tegenwoordige tijd nog steeds dood, maar de relaties tussen de karakters die we zo goed kennen is anders. Oftewel, Ron Weasley is getrouwd met Padma Patil in plaats van Hermione Granger en dat was nou ook weer niet de bedoeling. Albus gaat opnieuw terug naar 1995, maar weer mislukt het. Nou, driemaal is scheepsrecht toch? Ja, maar toch ook weer niet. Albus gaat nu voor de derde keer terug en weet Cedric Diggory te redden van de dood. Maar dit is niet zonder de nodige consequenties. In de toekomst waarin Cedric Diggory leeft, is Harry Potter in The Battle of Hogwarts vermoord, waardoor hij nooit een zoon genaamd Albus heeft kunnen krijgen. Scorpius staat er in deze versie van de toekomst alleen voor. Alleen in een wereld waar Voldemort de macht heeft.

Ja, dat lees je goed: Voldemort aan de macht. Doordat Cedric een opdracht in de Triwizard Tournament verloren heeft, voelde hij zich zo vernederd dat hij maar een Death Eater werd. Hmm, zelf vind ik het nogal vergezocht en een beetje rigoreus. Doordat Cedric boos was en Death Eater werd, heeft hij Neville Longbottom vermoord, waardoor Neville de slang van Voldemort, Nagini, niet kon vermoorden (zie HPatDH), waardoor Voldemort in leven bleef. Ik vond dit tegelijkertijd een minpunt en een groot pluspunt aan het verhaal. Ja, het is allemaal logisch in elkaar gezet, maar opnieuw: Cedric Diggory is in dit verhaal wel een beetje een aansteller. Vernedering doordat je een opdracht in een wedstrijd niet hebt kunnen volbrengen, vind ik persoonlijk nou niet meteen een goede reden om mensen te gaan vermoorden. Nope, it just didn’t do it for me.

Wat ik eveneens een gek onderdeel van het verhaal vond, is het kind van Voldemort. In tegenstelling tot wat de meeste mensen in het verhaal dachten, is niet Scorpius het kind van Voldemort, maar een nieuw personage: Delphi “Diggory”. Wacht, Voldemort heeft dus écht een kind? Ja, samen met Bellatrix Lestrange. Wacht, Voldemort en Bellatrix Lestrange hebben geslachtsgemeenschap gehad? Ja, en er kwam ook nog eens een dochter uit. Nee, opnieuw, het werkte voor mij gewoon niet. Maar goed, deze dochter, Delphi, maakt in het verhaal gebruik van Albus, om haar vader Voldemort in leven te kunnen houden, zodat hij uiteindelijk aan de macht kan komen.

Oké, begrijp me niet verkeerd, ik heb ontzettend genoten van het boek en vond het leuk om weer eens een toneelstuk te lezen. Doordat ik het script van het toneelstuk te lezen kreeg, kon ik het toneelstuk al heel goed voor me zien! Lijkt me erg leuk om te zien hoe ze al die magie op het toneel hebben weten te krijgen. Ik vind alleen niet dat dit het achtste deel van de Harry Potter serie genoemd kan worden. Ja, dezelfde karakters komen erin voor, maar het is gewoon een ontzettend ander verhaal dan de vorige zeven verhalen. Daarnaast vind ik het een gekke (maar tegelijkertijd natuurlijk ook slimme (voor de verkoop)) keuze om het “Harry Potter” and the Cursed Child te noemen, aangezien Harry Potter voor mij totaal niet de hoofdpersoon is, maar zijn zoon Albus Potter of zelfs eerder Scorpius Malfoy. Maar ja, Albus Potter and the Cursed Child, dat klinkt natuurlijk een beetje gek. Voor mij is het een ‘standalone’ in de Harry Potter serie.

Tot slot nog een linkje naar tumblr voor iets wat me tijdens het lezen ook opviel 😉 (wat overigens natuurlijk wel verklaard kan worden door te zeggen dat het om een toneelstuk gaat en de Sorting Hat gedragen wordt door een acteur)

Hoe vond jij Harry Potter and the Cursed Child? Let me know!

 

Advertisements

2 thoughts on “Harry Potter and the Cursed Child van J.K. Rowling, Jack Thorne en John Tiffany || Review

  1. Haha, ik plaatste eerder vandaag ook mijn review 😀
    Ik ben echt fan van het verhaal, het is een mooi extra’tje op een reeds afgesloten serie 😀

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s